Valse meeldauw is net zo schadelijk voor wijnstokken als echte meeldauw, maar komt nauwelijks voor op het huislatwerk, omdat de planten daar sneller drogen dan wijnstokken die dicht bij de grond staan of in de spatwaterzone. De schimmelziekte komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika en Europese wijnstokken hebben nauwelijks afweermechanismen. Valse meeldauw ontwikkelt zich onzichtbaar aan de onderkant van de bladeren, maar wordt aan de bovenkant zichtbaar in de vorm van 'olievlekken'. Al snel vormen zich ook witte sporenvelden aan de onderkant van het blad, die na korte tijd ervoor zorgen dat de betreffende bladdelen afsterven en verdrogen. Dit verzwakt de wijnstok. Aangetaste bessen worden eerst roodbruin en drogen vervolgens van binnenuit uit als kleine, gemummificeerde leren zakjes, vandaar de naam 'leren bessen'. In de biologische wijnbouw wordt de ziekte bestreden met zware metalen (koper), in de privétuin kunnen aangetaste bladeren het beste snel worden verwijderd om de aantasting te verminderen.
("Bladvalziekte", "Peronospora", Latijn: Plasmopara viticola )