Bouwdroging dankzij groene gevels!

De muren van oude panden bleven verrassend droog zolang er druivenstruiken of leifruit tegen het huis groeiden. Klimplanten trekken namelijk enorme hoeveelheden vocht uit de grond rondom de fundering, een effect dat vroeger heel bewust werd gebruikt om gebouwen droog te houden. Om een idee te geven van die 'pompwerking': voor het aanmaken van slechts 1 kg droge massa (wat gelijkstaat aan zo'n 2 kg hout of 10 kg fruit) heeft een wijnstok al 300 liter water nodig dat hij opneemt en verdampt. Tegen een warme gevel stijgt die verdamping door de stralingswarmte al snel naar maar liefst 500 liter water!

Met hun wijdvertakte oppervlaktewortels vangen klimplanten regenwater direct op, zodat het vaak niet eens de kans krijgt om dieper de grond in te trekken rondom de fundering. Met hun diepere wortels sporen ze vervolgens het resterende vocht op grotere diepte op. Vooral druivenstruiken (wijnstokken) beschikken over een extreem hoge zuigkracht, ook wel worteldruk genoemd, die kan oplopen tot wel 16 bar (ter vergelijking: tarwe haalt slechts 10 bar). Hierdoor zijn ze in staat om zelfs aan een vrijwel uitgedroogde bodem nog de laatste beetjes water te onttrekken. Is een plek eenmaal volledig drooggezogen? Dan sterven de wortels op die specifieke plek af en groeien ze automatisch door naar een nieuwe vochtbron.

Gevelbegroening als natuurlijke bouwdroging — dat is een verrassend sterk argument om monumentenzorg over de streep te trekken! Blijft de instantie twijfelen over het verlenen van een vergunning voor je pand? Laat dan zien hoe de beplanting helpt om het historische metselwerk en de fundering droog te houden. Dat is vaak precies het praktische argument dat nodig is om groen licht te krijgen.