Sandwichpanelen

Sandwichpanelen zijn niet meer weg te denken als wandpanelen in de commerciële en industriële bouw. Maar ook in woonhuizen en bijgebouwen worden ze steeds vaker gebruikt. Ze zijn extreem licht, eenvoudig te monteren en isoleren goed. En ze zien eruit als een dichtgeklapt broodje worst ("sandwich"): tussen twee "dekplaten" bevindt zich een vullaag, de zogenaamde "kern". De kern bestaat bijna altijd uit isolatiemateriaal (polystyreenschuim, minerale wol, houtwol). Ook honingraatstructuren zijn mogelijk en leveren dan zeer buigstijve platen op. De dekplaten kunnen van multiplex, houtvezels, plaatmetaal of kunststof zijn en worden met de kernlaag verlijmd. De kernlaag en de dekplaten zorgen samen voor de stabiliteit van de plaat. Sandwichplaten dienen echter nooit als "dragende muren" van een huis, integendeel: ze hebben altijd een onderconstructie nodig waaraan ze worden bevestigd. Sandwichplaten worden vaak aan de buitenkant gepleisterd en zijn dan in eerste instantie niet als zodanig herkenbaar. Op grote oppervlakken in de industriële bouw worden sandwichplaten direct in de vorm van enorme panelen (met "tand en groef") gelegd, dit zijn dan sandwichpanelen.

Het aanbrengen van klimtechniek in sandwichpanelen vormt een uitdaging. Wij raden speciale boormachines aan. In de industriële bouw, bij grootformaat sandwichpanelen, dient de binnenste dekplaat tegelijkertijd ook als zichtbare binnenwand. Het volledig doorboren van de sandwichpanelen kan hier problematisch zijn. Touwsystemen zijn dan vaak niet geschikt, maar roostersystemen en staven hebben het voordeel dat ze minder buigbelasting op de verankeringen uitoefenen dan touwsystemen. Ook voorgehangen begroeiing kan een alternatief zijn.

In kantoor- en woongebouwen worden drukbestendigere sandwichpanelen gebruikt en vormt de binnenste dekplaat niet tegelijkertijd ook de zichtbare binnenwand. Hier komen kabelsystemen volgens variant 07 in aanmerking.