Technische begroeiingssystemen zijn een alternatief voor klassieke gevelbegroeiing. Ze worden 'Living Wall' of 'Verticale Tuinen' genoemd en worden steeds vaker toegepast in de architectuur, vooral bij zeer representatieve gevels en bij voorkeur in Zuid-Europa en het Verre Oosten (bijv. Singapore).
Vooral bedrijven uit de groene sector en bedrijven die een band met de natuur willen laten zien of soms ook luxe willen uitstralen, kiezen voor dit begroeiingsconcept. Een pionier op dit gebied is de Fransman Patrick Blanc met zijn "verticale tuinen". Het groen groeit daar niet vanaf de grond of vanuit potten op de grond omhoog, maar bevindt zich in de vorm van beplante modules of textielbanen op de gevel. Het is direct of enkele weken na de installatie al volledig tot zijn recht. En: dergelijke begroeiingen zien er ook in de winter verbazingwekkend goed uit, ze zijn dus grotendeels ‘wintergroen’.
Dergelijke geveltuinen zijn meestal erg duur. In het lagere segment gelden prijzen vanaf 300 euro per begroeide vierkante meter (stand 2020), in het middensegment ongeveer 700 euro en naar boven toe is er geen limiet. De „Bundesverband GebäudeGrün“ noemt voor 2026 een ondergrens van 450 euro per vierkante meter, zie hier: https://www.gebaeudegruen.info/faq-fassadenbegruenung. Voor vier verschillende proefoppervlakken van elk zes vierkante meter ontving het „Bayrische Landesanstalt für Weinbau und Gartenbau“ in 2013 van de systeemleveranciers brutoprijzen van 915 tot 1.278 euro per vierkante meter (Jürgen Eppel, „Vertikaal groen – toekomst of luchtkasteel?”, 2016). De – toegegeven – zeer hoogwaardige groenvoorziening op het adres O6, 7 in 68161 Mannheim kostte al in 2014 2.060 euro per vierkante meter, terwijl het onderhoud slechts 26 euro per vierkante meter per jaar bedroeg (Bron: www.einfach-gruen.jetzt/eingereicht-und-nominiert/o7 - 20-08-2026). De hoogste tot nu toe gepubliceerde waarde bedraagt 2.750 euro/m² voor de begroeiing bij het Kottbusser Tor in Berlijn, zie hier: https://www.berlin.de/ba-friedrichshain-kreuzberg/aktuelles/pressemitteilungen/2025/pressemitteilung.1623764.php
Tegelijkertijd vergen deze begroeiingen veel onderhoud. Volgens Jürgen Eppel (zie hierboven) bedroegen de onderhoudskosten tijdens de tweejarige proefperiode in Beieren ongeveer 20 tot 150 euro per jaar per vierkante meter. Hier zijn besparingen mogelijk, maar slechts tot een bepaalde grens (zie hieronder); anders dreigt verwaarlozing en achteruitgang van de beplanting! Vooral beplanting in het lagere gedeelte, dus op de begane grond, is bijzonder voordelig qua onderhoud.
Voor dergelijke begroeiingsconcepten worden twee modellen gecombineerd. Enerzijds is er het vermogen van sommige planten om met weinig bovengrond op rotsen, stenen platen enz. te groeien. Daaruit ontstond het idee om dit ook toe te passen op muren en gevels van huizen. Het tweede idee was om hangende bloembakken, zoals vaak te zien in de straten van Zuid-Europa, dicht naast en boven elkaar te plaatsen en zo niet alleen punctuele, maar ook oppervlakkige effecten te creëren. Zo ontstonden modulaire begroeiingssystemen.
De planten groeien vanuit speciale potten, plantenzakken, substraatplaten of textielbanen vrij in de ruimte. Irrigatiesystemen, inclusief pomp- en meettechniek, zijn meestal ook geïntegreerd. Vaak is ook een automatische toevoer van meststoffen geïntegreerd. Bij dergelijke projecten zijn klimsteunen meestal niet nodig.
Voordelige begroeiingssystemen zijn bijvoorbeeld de 'haag per meter', die ook geschikt is voor gevelbegroeiing, of hangsystemen met potten en plantenzakken, die handmatig worden bewaterd en in de winter worden verwijderd. Een andere variant is het gebruik van zelfklimmers in wandvlakken die worden begrensd door uitsteeksels of uitsparingen, waardoor een gedefinieerde begroeiing ontstaat. Ook hier is het onderhoudswerk gering.
Het bouwproject, bestaande uit twee woontorens van respectievelijk 60 en 45 meter hoog en een grote 'stadsvilla', werd in 2022 voltooid. De opdrachtgever is 'QUARTERBACK Immobilien AG' en het ontwerp is van 'Worschech Architekten' in Erfurt. Het ontwerp is geïnspireerd op de 'Bosco Verticale' (verticaal bos) in Milaan.
Verticaal groen was dus vanaf het begin gepland, met een aanzienlijke oppervlakte van 2.000 m². Daarmee is de WIR-wijk in Duitsland al een van de zeer grote projecten met 'levende muren'! Het gebouwencomplex bevat appartementen in alle maten en indelingen, een kinderdagverblijf en verschillende commerciële units op de begane grond. Iedereen in het gebouw moet ergens toegang hebben tot een stukje groen, vandaar de kleinschalige structuur van de groene oppervlakken. Er werd gebruik gemaakt van het Nederlandse systeem "SemperGreenwall Outdoor", waarbij de planten in textielcassettes worden geplaatst en van achteren worden bewaterd.
Dergelijke groene gevels zijn relatief duur, zoals uit de kostenvergelijking blijkt. Dat geldt zowel voor de investering als voor het lopende onderhoud en leidt soms tot de ontmanteling van de kunstwerken, zoals bij twee 'living walls' van Patrick Blanc in Berlijn en Wenen, waar telkens een luxe warenhuis werd gesloten en vervolgens ook de bijbehorende begroeiing werd stopgezet.
Een 'Living wall' of een 'Vertical garden' presenteert zich na installatie meestal zeer snel in de gewenste kwaliteit en oppervlaktebedekking, dat wil zeggen dat het 'begroeiingsdoel' al na korte tijd is bereikt. Vervolgens gaat het erom deze toestand zo goed mogelijk te behouden door middel van verzorging en onderhoud (irrigatiesysteem). Dit brengt de genoemde hoge kosten met zich mee.