De wintergroene kamperfoelie wordt vanwege zijn ook in de winter groene bladeren graag gebruikt voor afscheidingen, omheiningen en dergelijke, maar ook voor hogere muurbeplantingen. Daarmee vormt hij een alternatief voor klimop. Gezond, maar gevoelig voor watertekort.
Vanwege zijn vitaliteit en doorzettingsvermogen is de wintergroene kamperfoelie in Zwitserland geclassificeerd als "invasieve neofyt". Hij mag daar niet worden verspreid om de inheemse biodiversiteit niet in gevaar te brengen. In dat geval is de "boskamperfoelie" een alternatief!
(ook wel 'groenblijvende kamperfoelie' of 'Henry's kamperfoelie' genoemd, naar de botanicus A. Henry, Latijn: Lonicera henryi)
Zonnige, bij voorkeur halfschaduwrijke standplaatsen, in bepaalde omstandigheden ook schaduw, maar dan sterk kaal aan de onderkant. Voedselrijke, frisse tot vochtige tuingrond, schaduw aan de voet van de stam is gunstig. Plantafstand: 1 - 3 m.
Klimplant uit China, in 1908 in Europa geïntroduceerd door Ernest Wilson (GB). Matig groeikrachtig, ook hangend, afhankelijk van de standplaats tot 12 m hoog. Geringe tot gemiddelde stamvorming. De bladeren rollen zich op in strenge winters, wanneer er via de wortels geen water meer kan worden opgenomen, vallen ze vervolgens af en in het vroege voorjaar komt er nieuwe groei. Meestal is de plant echter groenblijvend, mits het microklimaat mild is en de standplaats beschut. De bladeren zijn niet gevoelig voor meeldauw. Onopvallende bloei van juni tot juli (augustus). Kleine, ronde blauwzwarte bessen als vruchten. Af en toe snoeien in het voorjaar om uit te dunnen en de vertakking te bevorderen. Bij kaalheid eventueel sterk terugsnoeien tot op het oude hout.
Verticale, waaier- en netvormen. Dwarselementen en vertakkingen werken als antislipbeveiliging en bevorderen een dichte bladwand. Geschikte touwsystemen zie hieronder. Eenvoudige bouwpakketten "Basic" en "Basic-S" en middelgrote, bij hoogtes boven 6 m beter zware / massieve bouwpakketten.