Schade aan spandraadsystemen

Sommige spandraadsystemen zijn alleen (galvanisch) verzinkt en eerder ontworpen voor gebruik binnenshuis: wanneer ze buiten worden gebruikt, gaan ze snel roesten. Dergelijke elementen zijn nauwelijks geschikt voor gevelbegroening. Maar ook RVS-bevestigingen kunnen roesten, bijvoorbeeld bij gordijnsystemen. Meestal treedt er verkleuring op, opnieuw omdat het betreffende RVS niet voldoende roestvrij is voor buitengebruik.

Wanneer er bijvoorbeeld gordijnsystemen worden gebruikt die zijn ontworpen voor minimale belasting, is schade gegarandeerd. Door de hoge krachten bij gevelbegroening – veroorzaakt door storm, kletsnatte bladeren en zware vruchten – worden de wandhouders al snel uit de muur getrokken. Ook houders die eigenlijk voor metaalstaven zijn bedoeld, begeven het wanneer er kabels in worden gespannen; op spandraden komt namelijk een vele malen hogere trekkracht te staan dan op staven. Schade door vandalisme ontstaat op haar beurt vooral bij verkeerd ontworpen (horizontale) spandraden vanwege het zogenaamde 'laddereffect'.

Bij klimsystemen moet altijd duidelijk zijn voor welke planten ze wel en niet geschikt zijn. De systemen van FassadenGrün zijn onderverdeeld in vijf uitvoeringen. Via onze klimplantenpagina's koppel je jouw plant eenvoudig aan het juiste systeem. Zo wordt overbelasting van de constructie voorkomen.

Strak gespannen spandraden mogen in de regel niet door klimplanten worden omstrengeld en "verstikt". Anders ontstaan er enorme trekkrachten – tot wel 500 kg bij een kabel van 3 mm of 1.000 kg bij een kabel van 4 mm – die de muurbevestigingen compleet kunnen vernielen.

FassadenGrün wijst op het belang van de juiste geleidingstechniek: het 'parallel geleiden van de stam'. Dit geldt met name voor krachtige, sterk slingerende klimplanten zoals de blauweregen, boomwurger en bruidssluier. Op onze specifieke klimplantenpagina's vind je hierover gedetailleerd advies.

Spandraden worden op uiteenlopende wijzen belast. Dat begint met de voorspanning; later komen daar de gewichtsbelastingen van bladeren, vruchten en stammen bij, die al snel 10 kilogram per vierkante meter bereiken en bij natte bladeren (na regen) nog eens verdubbelen. Extreme gewichtsbelastingen van 50 kg/m² ontstaan bij ijsafzetting – door herhaaldelijk opvriezend vocht – en door winddruk, vooral op grotere hoogte en bij gebouwhoeken. Veel aanbieders van spandraadsystemen bevestigen de kabels zo dat bij piekbelastingen (zoals storm, ijzel, klimpogingen of kaatsende ballen) de schokachtige, zeer hoge trekkrachten geforceerd worden doorgegeven aan de wandhouders. Als de wandhouders dan ook nog star zijn en niet "meeveren", kunnen ze deze belasting niet opvangen en worden ze al snel uit de muur getrokken. Wandhouders van FassadenGrün worden door handmatig strak trekken (zonder spanner) slechts licht voorgespannen en zijn niet volledig star, maar licht meeverend ontworpen. Alle kruishouders beschikken bovendien over een slipbeveiliging. Dit houdt in dat overbelastingen niet volledig, maar slechts gedeeltelijk op de houders worden overgedragen; de kabels glijden dan een klein stukje door en kunnen naderhand eenvoudig worden nagespannen.

Meestal is er sprake van meerdere problemen: de trekkrachten die in een spandraad ontstaan worden onderschat of niet serieus genomen, en de schachten worden precies op het punt van de hoogste buig- en knikbelasting, bij de overgang naar de muur, ook nog eens onderbroken of in diameter verjongd, waardoor ze knikgevoelig worden. Daarnaast is de verankering met pluggen in de muur vaak onvoldoende stevig uitgevoerd.

Wandhouders van FassadenGrün hebben geen onderbreking of verjonging in de schacht en worden met krachtige pluggen diep en stevig in de muur verankerd.

Een grote muurafstand werkt als een hefboom en veroorzaakt een bijzonder hoge buig- en knikbelasting, die de houder kan verbuigen of uit de muur kan trekken. FassadenGrün geeft exact aan welke muurafstanden met welke wandhouders maximaal toegestaan zijn.