Schade aan spanbanden

Sommige spanlijnsystemen zijn alleen (galvanisch) verzinkt en eerder ontworpen voor gebruik binnenshuis: wanneer ze buiten worden gebruikt, gaan ze snel roesten. Dergelijke elementen zijn nauwelijks geschikt voor gevelbegroeiing. Maar ook roestvrijstalen bevestigingen kunnen roesten, bijvoorbeeld bij gordijnsystemen. Meestal treedt er verkleuring op, opnieuw omdat het betreffende roestvrij staal niet voldoende roestvrij is voor buitengebruik.

Als er bijvoorbeeld gordijnsystemen worden gebruikt die zijn ontworpen voor minimale belastingen, is statische schade onvermijdelijk. Door de hoge belastingen bij wandbegroeiing als gevolg van storm, natte bladeren, vruchten enz. worden de bevestigingen al snel uitgetrokken. Ook bevestigingen die eigenlijk bedoeld zijn voor metalen staven, falen bij het vastklemmen van touw, omdat hier meerdere malen hogere trekspanningen optreden dan bij staven. Vandalisme-schade ontstaat dan weer vooral bij verkeerd geplande (horizontale) spankabels vanwege het ladder-effect.

Bij ranksystemen moet worden aangegeven voor welke planten ze geschikt zijn en voor welke niet. FassadenGrün-systemen zijn onderverdeeld in vijf constructietypes en kunnen worden toegewezen via de pagina's met klimplanten. Zo wordt overbelasting voorkomen.

Strak gespannen touwen mogen in de regel niet door klimplanten worden ingegroeid en "verstikt". Anders ontstaan er trekspanningen tot 500 kilogram (3 mm touw) of 1.000 kilogram (4 mm touw), die de bevestigingen vernielen. FassadenGrün wijst op het probleem van de juiste klimtechniek, namelijk het 'parallel leiden van de stam' bij de daarvoor gevoelige sterk klimmende planten (blauweregen, boomkruid, duizendknoop), en wel op de betreffende pagina over klimplanten.

Spankabels worden op verschillende manieren belast. Dat begint met de voorspanning, later zijn het gewichtsbelastingen van bladeren, vruchten en stammen, die al snel 10 kilogram per vierkante meter bereiken en bij nat blad (na regen) nog eens verdubbelen. Extreme gewichtsbelastingen van 50 kg/m² ontstaan bij bevriezing, d.w.z. bij herhaaldelijk bevriezing van vocht en door winddruk, vooral op grotere hoogte en op hoeken van gebouwen. Veel leveranciers van spanbanden bevestigen de banden zodanig dat bij piekbelastingen (storm, ijzel, klim pogingen, rondvliegende ballen, enz.) de schokachtige, zeer hoge trekspanningen noodzakelijkerwijs worden overgebracht op de bevestigingen. Als de bevestigingen dan ook nog eens stijf zijn en niet "ververen", kunnen ze de belastingen niet opvangen en worden ze snel uitgerukt. Bevestigingen van FassadenGrün worden door het met de hand strak trekken (zonder kabelspanner) slechts licht voorgespannen en zijn niet volledig stijf, maar licht verend ontworpen. Alle kruisbevestigingen zijn bovendien voorzien van een antislipbeveiliging, wat betekent dat overbelasting niet volledig, maar slechts gedeeltelijk op de bevestigingen wordt overgebracht, waarna de kabels een stukje uitschuiven en opnieuw kunnen worden gespannen.

Meestal gaat het hier om meerdere problemen: de trekspanningen die in een span kabel ontstaan, worden onderschat of niet serieus genomen, en de schachten worden in het gebied van de hoogste buigbelasting, d.w.z. bij het inbrengen in de muur, ook nog eens onderbroken of in diameter versmald en daardoor gevoelig voor knikken, of de verankering in de muur is niet sterk genoeg uitgevoerd. Bevestigingen van FassadenGrün hebben geen onderbreking of versmalling van de schacht en worden met stevige pluggen diep en veilig in de muur verankerd.

Een grote afstand tot de muur werkt als een hefboom en veroorzaakt een bijzonder hoge buigbelasting, waardoor de houder kan verbuigen of losraken. FassadenGrün geeft precies aan welke afstanden tot de muur met welke bevestigingen maximaal zijn toegestaan.