"Touwsystemen" klinkt ingewikkeld, maar betekent alleen dat touwen niet zomaar, maar volgens een plan worden geïnstalleerd. Dat begint bij de diameters, dus bij de vraag: welke touwdiameter is wanneer geschikt? Verder gaat het om verankeringen en wandafstanden en ten slotte om de plaatsing van de strengen: horizontaal of verticaal? Kruislings? Afstanden ten opzichte van elkaar of "maaswijdtes"? Voor dit alles lijkt de term "kabelsystemen" geschikt.

"Trossystemen" zijn allemaal goed en wel, maar sinds wanneer worden dergelijke touwen aan gevels gebruikt? Niemand weet dat precies. Wandbegroeiing met houten latwerk bestaat al meer dan 300 jaar, bijvoorbeeld voor latwerkfruit in de moestuinen van het kasteel van Versailles / Frankrijk. Vermoedelijk vanaf ca. 1850 waren er dan "klimdraden", zoals een oude foto van de "Orangenhaus" in Gotha laat zien. Er werd gebruik gemaakt van blanke ijzerdraden, die snel roestten. Daarom werd soms ook koperdraad gebruikt (zie foto). Tot ongeveer 1970 is er in ieder geval geen sprake van touwen, maar altijd alleen van 'draden'. Meestal waren dat gegalvaniseerde staaldraden.

"Draadkabels" bestaan al sinds 1834, toen ze in de Harz werden uitgevonden voor de mijnbouw, als vervanging voor hennepkabels. Maar voor gevelbegroeiing gaf men de voorkeur aan draden. Die waren dunner en goedkoper. Volgens sommige literatuurgegevens in eco-boeken uit de jaren 80 ligt het voor de hand dat vanaf die tijd (verzinkte) staalkabels werden gebruikt voor begroeiing. Draadkabels aan gevels begonnen echter pas echt aan hun zegetocht vanaf 1990, toen goedkope roestvrijstalen kabels beschikbaar kwamen.

Omdat roestvrij staal niet corrodeert. Alles blijft zoals het is, ook na 20, 50 of 100 jaar... FassadenGrün is gespecialiseerd in klimsteunen voor aan muren, maar heeft ook bekledingen voor vrijstaande installaties in het assortiment!