Tips voor het behandelen van touwuiteinden

Bij historische bevestigingssystemen – toen er nog geen staalkabel bestond – werden stalen draden van 4 mm aan de uiteinden voorzien van een schroefdraad, door oogjes gestoken en vervolgens met een schroefmoer strak aangespannen. Deze spanbanden waren de voorlopers van de huidige kabelsystemen.

Wat bij een dikke draad werkt, levert bij een staalkabel echter problemen op: hoe kan het uiteinde van de kabel van een schroefdraad worden voorzien? Hiervoor zijn de zogenaamde "terminals" uitgevonden: de op maat gesneden architectuurkabels worden aan beide uiteinden voorzien van een dergelijke terminal, die dan bijvoorbeeld analoog aan de spandraad een buitenschroefdraad heeft, waarmee de kabel in een houder wordt gestoken en daarachter met een schroefmoer wordt vastgezet. Onze collega's en concurrenten werken bij hoogwaardige kabelspansystemen vaak met schroefdraad- en vorkterminals, die meestal met speciale machines worden gewalst en daardoor duur zijn. Als alternatief zijn er doe-het-zelf-terminals (DIY), waarbij de kabel met stelschroeven dwars op de vezelrichting wordt bevestigd, waardoor het uiteinde van de kabel in feite een stuk schroefdraadstang is. Maar ook deze oplossing blijft prijzig, daarom ziet FassadenGrün helemaal af van terminals en laat de kabels met de hand spannen, zoals beschreven onder montage. Maar hoe worden dan de uitstekende uiteinden van de kabels behandeld?

Allereerst moeten kabels netjes worden doorgeknipt, bij voorkeur met een speciale draadkabelschaar. Als alternatief – bijvoorbeeld wanneer er maar weinig knipbeurten nodig zijn – wordt de knipplaats met isolatietape afgebonden en met een slijpmachine doorgesneden.

FassadenGrün biedt speciale eindhulzen van roestvrij staal voor de afwerking van kabels. Deze worden na montage van de kabels met in de handel verkrijgbare knijptangen of waterpomptangen geperst. De hulzen kunnen gelijk liggen met de kabel, maar kunnen ook 1 - 2 mm uitsteken. Ook bij de perssporen zijn, afhankelijk van de gebruikte tang, verschillende variaties en patronen mogelijk. Alle varianten leiden tot hetzelfde resultaat: de hulzen kunnen na het vastklemmen niet met normale handkracht worden losgemaakt en hun houdbaarheid in het kabelspansysteem is onbeperkt.

Er zijn enkele alternatieven (foto), bijvoorbeeld kunnen de uiteinden van de kabel worden omwikkeld met isolatietape of teflontape. Eindmoffen of kapjes van kunststof gaan iets langer mee. Ook geperste hulzen van aluminium zijn mogelijk, maar deze zijn onderhevig aan elektrolytische corrosie.